اجازه داشتن برای اندوه — خدا اشک‌های شما را نگه می‌دارد
«ماه‌ها گذشته و من هنوز گریه می‌کنم. آیا به‌قدر کافی قوی نیستم؟ آیا ایمانم کوچک است؟»
کتاب مقدس هرگز اشک را نشانه شکست ندانسته است. کاملاً برعکس.
۱. خدا اشک‌ها را در ظرفی نگه می‌دارد
مزامیر ۵۶:۸
"Thou tellest my wanderings: put thou my tears into thy bottle: are they not in thy book?"
داوود این را از عمق رنج نوشت. او از خدا می‌خواهد اشک‌هایش را در ظرفی بگذارد و در کتابی ثبت کند — در جهان باستان، ظرف اشک مجموعه‌ای گران‌بها بود، گواهی بر اینکه «این شخص برای این چیز گریه کرد».
معنایش این است: اشک‌های شما چیزی نیست که بریزد و ناپدید شود. حتی یک قطره هدر نمی‌رود. هر اشکی که برای او ریختید جمع می‌شود. ثبت می‌شود.
پس وقتی فکر می‌کنید «نکند زیادی گریه می‌کنم»، به یاد داشته باشید: برای خدا این سر و صدا نیست. این یک ثبت است.
۲. خدا به شکسته‌دلان نزدیک می‌شود — آنها را سرزنش نمی‌کند
مزامیر ۳۴:۱۸
"The LORD is nigh unto them that are of a broken heart; and saveth such as be of a contrite spirit."
مزامیر ۱۴۷:۳
"He healeth the broken in heart, and bindeth up their wounds."
به فعل‌ها توجه کنید: او نزدیک می‌شود. او شفا می‌دهد. او زخم را می‌بندد. نخستین کاری که خدا برای داغدار می‌کند این نیست که بخواهد خود را جمع‌وجور کند — بلکه به سوی او می‌آید.
عیسی نیز جمله‌ای کوتاه گفت:
متی ۵:۴
"Blessed are they that mourn: for they shall be comforted."
«خوشا به حال ماتم‌داران.» داغداران سرزنش نمی‌شوند — بلکه خوشا به حالشان خوانده می‌شوند، چون تسلی می‌آید. نه «باید خوشحال شوی»، بلکه «تسلی خواهی یافت».
۳. اندوه نقطه مقابل عشق نیست — ادامه عشق است
ما برای چیزی که هرگز دوست نداشتیم گریه نمی‌کنیم. دلیل این‌همه درد این است که واقعاً میان شما عشق بود.
خدا ما را موجوداتی ساخت که برای از دست دادن گریه می‌کنند. خود عیسی نیز بر سر مقبره ایلعازر گریه کرد (یوحنا ۱۱:۳۵) — با آنکه می‌دانست چند دقیقه بعد او را زنده می‌کند، باز گریه کرد.
پس لازم نیست برای اشک‌هایتان از کسی پوزش بخواهید. ایمان شما کم نیست. شما فقط در عشق زخم خورده‌اید.
اگر بخواهید، می‌توانید این‌گونه دعا کنید:
«خداوندا، می‌دانی چند بار گریه کرده‌ام.
سپاسگزارم که مرا به بهبود سریع فشار نمی‌آوری و هر اشک را در ظرف خود نگه می‌داری.
همان‌طور که به هر دل شکسته نزدیک می‌شوی، به من هم نزدیک شو؛
مرا شفا بده و از آن که دلتنگش هستم مراقبت کن.
امروز نمی‌خواهم قوی باشم. فقط می‌خواهم تو در آغوشم بگیری. آمین.»
چهار کار که اکنون می‌توانید برای خود انجام دهید
در اوج احساس تصمیم نگیرید
موج اندوه می‌گذرد. در سخت‌ترین لحظه، فقط زنده ماندن تا پنج دقیقه بعد کافی است. چیز دیگری را حل نکنید.
نخست از بدن مراقبت کنید
آب بنوشید. چیزی بخورید. کمی بخوابید. سوگ بدن را فرسوده می‌کند و بدن گرسنه، درد دل را بیشتر می‌کند.
او را در دفتری بنویسید
لازم نیست زیبا باشد. یک جزئیات بنویسید: چگونه بیدارتان می‌کرد، کدام حالتش را بیشتر دوست داشتید. به دلتنگی جایی برای ماندن بدهید.
کسی را پیدا کنید که واقعاً می‌فهمد
همه گریه برای یک حیوان را نمی‌فهمند، اما بعضی می‌فهمند. اگر کسی نبود، بنویسید — خدا می‌تواند بخواند.
آن روز خواهد آمد
مکاشفه وعده می‌دهد که روزی خدا خودش هر اشکی را از چشمان ما پاک می‌کند و دیگر مرگ، اندوه، فریاد و درد نخواهد بود (مکاشفه ۲۱:۴). در آن روز خواهید دید که هر اشکی که برای او ریختید، هم به یاد مانده و هم از سوی خدایی مهربان پاسخ گرفته است.
تا آن روز — به خودتان اجازه اندوه بدهید. این هم راهی دیگر برای همچنان دوست داشتن اوست.
← بازگشت به Pets in Heaven ｜ بعدی: آیا آنها مرا به یاد خواهند آورد؟
امروز، یک جمله کافی است.
PetLoss شامل دفترچه راهنما و همراه SOS است که در سنگین‌ترین لحظات کلمات آرام‌بخش می‌دهد. بدون حساب، بدون بارگذاری، کاملاً آفلاین.
دانلود از App Storeبگذارید کلام خدا همراهتان بماند
همهٔ آیات این نوشته از کتاب مقدس است. با اپلیکیشن Rainbow Bible می‌توانید هر زمان کتاب مقدس را بخوانید و ویجت «آیهٔ روز» را تنظیم کنید — نوری کوچک برای روزهایی که دلتان تنگ است.
