نامهٔ دعا برای او: راهنمایی برای نوشتن
«صد حرف دارم که هرگز نگفتم. می‌نشینم بنویسم و دستم در خط اول می‌ایستد.»
کتاب مقدس هرگز از شما کلمات زیبا نخواسته است. فقط خواسته آنچه در دل دارید را بیرون بریزید.
یک، خدا آنچه در درون است را می‌خواهد، نه جملهٔ پرداخت‌شده
مزامیر ۶۲:۸
"Trust in him at all times; ye people, pour out your heart before him: God is a refuge for us. Selah."
«بیرون ریختن» واژهٔ نوشتنِ سنجیده نیست. واژهٔ ظرفی است که آن را واژگون کرده‌اند: همه‌چیز بیرون می‌آید، از جمله آنچه ته آن ته‌نشین شده بود.
و این تنها دستور کتاب مقدس برای چنین نامه‌ای است. نه «واژه‌ها را نیکو بچین». نه «صبر کن تا آرام‌تر شوی». فقط بیرون بریز — و این کار را در حضور او بکن.
دو، می‌توانید تمام وزن را همان‌طور که هست بسپارید
اول پطرس ۵:۷
"Casting all your care upon him; for he careth for you."
دقت کنید که پطرس نمی‌گوید اول دسته‌بندی کنید. نمی‌گوید «فقط نگرانی‌های آبرومند را بسپار». همه‌چیز: احساس گناه دربارهٔ روز آخر، خشم از دامپزشک، و آن بخش بی‌منطق که هنوز نام او را بلند صدا می‌زند.
نویسندهٔ مزامیر دقیقاً همین کار را کرد:
مزامیر ۱۴۲:۲
"I poured out my complaint before him; I shewed before him my trouble."
او واژهٔ شکایت را به کار برد. شما هم می‌توانید. نامه‌ای که در میانهٔ نوشتن به شکایت نزد خدا تبدیل شود، باز هم دعاست — و باز هم پذیرفته می‌شود.
سه، نوشتن ایدهٔ خودِ خدا بود
حبقوق ۲:۲
"And the LORD answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it."
وقتی پیامبر از پا افتاده بود، خدا نگفت «طاقت بیاور». گفت بنویس، و آن‌قدر روشن بنویس که بعداً هم بتوان خواند.
کتاب مقدس پیوسته همین کار را می‌کند: سخن را روی کاغذ می‌گذارد تا از آن لحظه بیشتر زنده بماند.
مزامیر ۱۰۲:۱۸
"This shall be written for the generation to come: and the people which shall be created shall praise the LORD."
نامهٔ شما لازم نیست ادبیات باشد. فقط باید نوشته شود. چیزی در ما آرام می‌گیرد وقتی عشق از چرخیدن در سر باز می‌ایستد و روی کاغذ می‌نشیند.
سه آغاز که می‌توانید قرض بگیرید
«چیزی که هرگز نگفتم این است که…»
با همان جمله‌ای شروع کنید که در ماشین، زیر دوش یا ساعت سه بامداد تمرین کردید. لازم نیست یک‌جا تمامش کنید.
«روزی که دوست دارم دوباره زندگی کنم این است که…»
یک روز معمولی را بنویسید: آن قدم زدن، آن کاسه، آن‌گونه که پشت در منتظر می‌ماند. دلتنگی در واقع همین معمولی‌ها را کم دارد.
«چیزی که می‌خواهم برای او از خدا بخواهم این است که…»
و بعد بخواهید. آرامش او را، شادی او را، جای او را در جهانِ آینده. خواستن برای او هنوز دوست داشتن اوست.
«پدر، نامی را می‌آورم که هنوز بلند صدا می‌زنم.
تو هر روزِ او را می‌دانی؛ در روزهایی که من ندیدم، تو آنجا بودی.
او را دوباره به تو می‌سپارم — و این بار نوشتم، تا فراموش نکنم که سپردم.
او را نگه دار. و مرا هم. آمین.»
دعایی که می‌توانید امتحان کنید
«خداوندا، تو گفتی بیرون بریزم، پس این‌جا می‌ریزم: عشق، احساس گناه، سکوتِ پشت در. سپاس که هیچ‌کدام از این‌ها روی زمین نمی‌افتد. بگذار این نامه چیزی کوچک و راست باشد که در روزهایی که او را نزدیک حس نمی‌کنم، به آن برگردم. آمین.»
آن را جایی بگویید که بماند.
این نامه را در PetLoss بنویسید — جایی برای عکس‌های او، نامش، و هر آنچه نتوانستید تمامش کنید. بدون حساب کاربری، بدون بارگذاری، کاملاً آفلاین.
دانلود از App Storeاین نوشته‌ها برای تأمل ایمانی و همراهی عاطفی است و جای مشاورهٔ پزشکی، روان‌شناختی یا درمانی را نمی‌گیرد. اگر سوگ برای مدت طولانی عملکرد روزانهٔ شما را مختل می‌کند، از یک متخصص یا خط پشتیبانی محلی کمک بگیرید. نقل‌قول‌های کتاب مقدس از King James Version (KJV) است.
بگذارید کلام خدا همراهتان بماند
همهٔ آیات این نوشته از کتاب مقدس است. با اپلیکیشن Rainbow Bible می‌توانید هر زمان کتاب مقدس را بخوانید و ویجت «آیهٔ روز» را تنظیم کنید — نوری کوچک برای روزهایی که دلتان تنگ است.
