در سالگرد چه می‌توان کرد: آیینی کوچک برای آن روز
«همه آن تاریخ را فراموش کرده‌اند. من نه. نمی‌دانم با این روز چه کار کنم.»
کتاب مقدس هرگز از شما نخواسته این روز را روزی معمولی جا بزنید. برای سوگ فصلی تعیین کرده، و بعد برایش صبحی داده است.
یک، خدا از این‌که این کار فصلی دارد شرمنده نیست
جامعه ۳:۱
"To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven."
این آیه را بیشتر در عروسی‌ها و آغازها می‌خوانند. حالا با تقویمِ از‌دست‌داده در دست دوباره بخوانید: زمانی برای نگاه داشتن و زمانی برای از دست دادن؛ زمانی برای گریستن و زمانی برای سوگواری.
پس سالگرد عقب‌گرد نیست. فصلی است که سر وقت برگشته. شما به عقب نمی‌روید — تاریخی را نگاه می‌دارید که خودِ خدا آن را در زندگی انسان نهاده است.
دو، کتاب مقدس روزهایی را کنار می‌گذارد — و آن‌ها را تمام می‌کند
تثنیه ۳۴:۸
"And the children of Israel wept for Moses in the plains of Moab thirty days: so the days of weeping and mourning for Moses were ended."
سی روز. نه «هر وقت دلت خواست» مبهم، و نه «دیگر هرگز اسمش را نبر». شماره‌ای معیّن از روزها، نشان‌دار، بافته‌شده در تقویم تمام قوم.
به نیمهٔ دوم آیه هم نگاه کنید: آن روزها پایان یافت. سوگ واقعی است و متناهی. هر دو نیمه رحمت است. اجازه دارید روزی در تقویم داشته باشید — و اجازه دارید که روزی آن روز تمام شود.
سه، صبح یک بار، شب یک بار دیگر
مراثی ارمیا ۳:۲۲-۲۳
"It is of the LORD's mercies that we are not consumed, because his compassions fail not. They are new every morning: great is thy faithfulness."
این کلمات را مردی نوشت که در میان ویرانه ایستاده بود. شهر خودش سوخته بود. و باز نوشت: رحمت‌ها هر صبح تازه‌اند.
این ریتم را می‌توانید برای سالگرد قرض بگیرید. صبح چیزی بگذارید — شمعی همان‌جا که کاسه بود روشن کنید، نامش را بلند بگویید، همان راه همیشگی را قدم بزنید. و شب هم چیزی بگذارید تا روز بسته شود.
یوحنا ۱۱:۳۵
"Jesus wept."
دو کلمه. کوتاه‌ترین آیهٔ کتاب مقدس، مردی است بر سر گور دوستش که دقیقاً همان کاری را می‌کند که شاید شما در آن روز بکنید. او آرامش را بازی نکرد. گریست.
اگر روز تمام شود و تنها کاری که کردید گریه بود و چیزی خوردن و خوابیدن، آن روز هم وفادارانه نگاه داشته شده است. این شکست آیین نیست. این خودِ آیین است.
سه کار که می‌توانید آن روز بکنید
دیدنی‌اش کنید
یک شمع، یک عکس قاب‌شده، یک کاسه که عمداً سر جایش مانده. سوگی که جایی برای ایستادن دارد، از سوگِ نامرئی راحت‌تر حمل می‌شود.
کسی را سیر کنید، خودتان را هم
همان غذایی را بپزید که برای او می‌پختید. یا غذا به یک پناهگاه ببرید و همان لحظه نامش را بگویید. عشقی که یک‌طرفه جاری بود، می‌تواند به حرکت ادامه دهد.
یک خط بنویسید، نه یک گزارش
یک جمله: «امسال بیشتر از همه در ___ دلم برایش تنگ شد.» سال بعد خطی دیگر اضافه می‌کنید. این خط‌ها می‌شوند سند عشقی در گذر زمان.
«پدر، این تاریخ سنگین است و تو می‌دانی چرا.
سپاس که به سوگ فصل دادی، نه مهلت.
او را نگه دار، هر جا که هست، تا صبحی که همه‌چیز نو شود.
و مرا در این روز نگه دار. آمین.»
دعایی که می‌توانید امتحان کنید
«خداوندا، این روز را عمداً نگاه داشته‌ام. نمی‌خواهم فراموشش کنی؛ می‌خواهم وقتی به یادش هستم نزدیک باشی. بگذار صبح آنچه لازم دارم را بیاورد و شب نرم بسته شود. آمین.»
← بازگشت به Pets in Heaven ｜ بعدی: وقتی کودک می‌پرسد او کجا رفت
به این تاریخ جایی بدهید که در آن زندگی کند.
تاریخ، عکس و آنچه می‌خواهید به یاد بسپارید را در PetLoss نگه دارید — گوشه‌ای کوچک و خصوصی برای روزی که فقط برای شما مهم است. بدون حساب کاربری، بدون بارگذاری، کاملاً آفلاین.
دانلود از App Storeاین نوشته‌ها برای تأمل ایمانی و همراهی عاطفی است و جای مشاورهٔ پزشکی، روان‌شناختی یا درمانی را نمی‌گیرد. اگر سوگ برای مدت طولانی عملکرد روزانهٔ شما را مختل می‌کند، از یک متخصص یا خط پشتیبانی محلی کمک بگیرید. نقل‌قول‌های کتاب مقدس از King James Version (KJV) است.
بگذارید کلام خدا همراهتان بماند
همهٔ آیات این نوشته از کتاب مقدس است. با اپلیکیشن Rainbow Bible می‌توانید هر زمان کتاب مقدس را بخوانید و ویجت «آیهٔ روز» را تنظیم کنید — نوری کوچک برای روزهایی که دلتان تنگ است.
